چه بنویسم ؟
تو بگو تا کی باید ...
دست هایم دور از دست های تو باشد ،
و تا کی باید با واژه زندگی کردن ،
قافیه ساختن ...
جای آن خانه که می گفتیم ...
خیره باشم به یک تکه کاغذ ...
و بخوابم بی صورت
شاعر:علی معلمی
↧
چه بنویسم ؟
↧
گر چه نقاشی کشیدن کار من هرگز نبود
گر چه نقاشی کشیدن کار من هرگز نبود
این دلم اما برایت دائما پر می کشد
سرکشی از امر تو گرچه مرا مقدور نیست
کام من هر شب به عشقت جام را سر می کشد
تیر مژگان تو یارا بر دلم کاری نشست
درد هجرت را تنم
شاعر:حسین قمی
↧
↧
تشنه ی صدای تو
↧
خواب شیرین
دیشب به خواب دیدم پیشم نشسته بودی
دست مرا به دستت محکم گرفته بودی
خوابم برای من بود شیرین مثال قنداب
قلب من از فراقت، دیگر نبود بی تاب
شب بود و صد ستاره چشمک به سوی ما زد
مهتاب خنده ای را آهسته
شاعر:زهرا جهانگیرعصر
↧
عشق
یاد تو هرگز نرود از سر سودایی من
تو جان جان جانمی جانان شیدایی من
در سینه ام عشق تو و در سر من خیال تو
خوش آمدی به وادی ام منجی تنهایی من
سرتا پا پر از توام محدودم کرده ای به خود
راضی ترم به حال
شاعر:احسان ولی زاده
↧
↧
لذت عشق
دیوانه شود هر که بیند رُخ او را
از تن برهاند زر و سیم و پوستن را
گر دیده فرو آرَد از اندام ظریفش
در هم شِکـَـــند سلسۀ دینُ زمین را
دائم بخورد حسرت این عمر فنا گشت
حتی نزده بوس و کمی دست به
شاعر:علی کشت دوست
↧
گُــلِ مـن!
گُلِ من!
تو چرا مثل منی!؟
مثلِ من پژمُردی ،
و چرا خشک شدی!؟
گرچه در، آن طرفِ پنجره ی خانه ی ما،
نور نبود
برگ نبود
ساقه نبود
نه صدای پَر یک چلچله بود
نه هوای خنک و عطرِ دل انگیز نسیم
باز،
یک
شاعر:لیلا صالح
↧
چند تک بیت...
من مثل بلا هستم و تو عین طلایی
آیا شود از مهر ، مرا نقره نمایی ؟
-
بانوی شعر اگرچه مجنون نیستم
لیلای عشق بمان و مجنونم کن
-
بمان ، نرو که سیل اشک ، می برد مرا
بمان ، نرو که خیل درد ، می کشد
شاعر:حسن عباسی
↧
خُـنـیـاگــر
چه چشمانی چه موهایی *** چه بینی و چه لب هایی
کند هر رهگذر را او *** به جان خویش شیدایی
چه افسونگر ، چه جادوگر *** چه قدّ و قامتی داری
جهان را خواب خود کردی *** ولی هشیار و بیداری
خشن سازی
شاعر:دانیال علی پناهی
↧
↧
سی چِنمه؟
مُو وا تیات مست اِیبوم،شراب سی چِنمه؟؟
وا صدات لیوه اِیبوم،بیت و بلال سی چِنمه؟؟
همه داروندارم،ایل وتبارم،کُوگ تارازم خُوتی
بی تو مُو، دل و جــون و تاراز سی چِنمه؟؟
"سیدمجیدحسینی
شاعر:سیدمجیدحسینی
↧
غیرت
شهر بوی جنگ میداد.....
باروت غیرت را کجا تکانده بودی
شاعر:نگین قوامی
↧
غزل در روسری ام عشق اگر نیست بگو چیست؟
غزل عاشقانه
پنهان شده ام پشت نگاه و هوس تو
آن گونه که آویخته ام در نفس تو
زندانی چشم توأم و خشم تو از چیست؟
راضیست دل ساده ی من در قفس تو
یک زن به جز از مهر و نوازش چه طلب داشت
عمری شده
شاعر:سحر ذینلی
↧
قافیه
چگونه قافیه ی این شعر ها آمد ؟
جواب من: که تویی ابتدای سیلانی
که قافیه ام، از طرح چشمهای شماست
که طرح معجزه ای انتهای پایانی
بد است که شاعره ای کل خود انکار کند
ولی تو کل تب من که خوب می
شاعر:سارا سلیمانی (حباب)
↧
↧
خیال با تو
برای من ستاره ایست
که با تو رصد نکرده ام
جهانی است
که با تو به آن نرفته ام
خانه ایست
که با تو در ان نخوابیده ام
زمینی است
که با تو در ان قدم نزده ام
و هزاران چیز دیگر
که با تو تجربه نکرده ام
شاعر:حسین تیموری
↧
بانوی سپید
آغاز شد
قصه دلدادگی ام
او که آمد
من که ما شد
دل که با عشق آشنا شد
خلوتم با حضورش چه زیبا شد
دختری از جنس برف سپید
زین پس
در شعرهایم
"بانوی سپید" نام اوست
دلتنگیهایم را
به عشق و قلم می
شاعر:مجید فخرائی مقدم
↧
تندیس احساس
تو شمعی، مثـل پـــــروانــه بـاید دنبــال تو بـاشـم
کنــار تو بــسـوزم، تــا قـیــامت مــال تو بـــاشــم
تـــو آتـیـش نــگاه تو هنــوز میـشــه دلـو سوزوند
هنـوزم میشــه بـا اسمت، لـب
شاعر:محمد رضا رزمگه
↧
آتش به جانم می زنی...
آتش به جانم می زنی وقتی نگاهم میکنی ...
.... با عشوه های بی شمار , من را صدایم میکنی ...
قلبم درون سینه ام گویی برون آید چنین ...
.... وقتی نگاهم لحظه ای ، افتد به چشم و این جبین ...
جانم به لب آید چنین وقتی
شاعر:جواد محمدموسایی
↧
↧
تاریخ تاراج عشق
قرارمان به تاریخ تاراج عشق...
وعده در دیاری , قحطی زده
که
دوستی واژه ی گنگیست در قاموسشان
دلبرکان عاری از دلبری
و
به هر لحظه حسرتها میزایند,
...که جهانشان آبستن اندوهست...
من و تو اما
دریغ
شاعر:سمیه نادی
↧
شعر چشمان
شعر چشمان
شعر چشمان شما ، صيقلي بر روح ماست
لفظ شيرينت كلامي آشنا ست
رنگ هاي روشن خاطراتت ، تا ابد پاينده باد
در درون چشمهايت ، رازها من خوانده ام
در وجودت خستگي هرگز مباد
پاي غم , دست غم ,
شاعر:اسماعیل واسعی
↧
غزل " شوق نگاه "
همواره نشسته بر دلم ، شوق نگاهت
با آنکه ندیده باشم از ، آن رخ ماهت
ويرانه شدم به اشك چشمان سكوتت
حتّّّا كه نديده باشم آن چشم سياهت
نامت به تمام کوچه تکثیر شده است
بی آنکه شنیده باشد از، هیبت
شاعر:حسن عباسی
↧
